Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2011

Sinucidal: Astronautalis - Mighty Ocean and Nine Dark Theaters

Sinucidal: 1 2 3

Η σχέση μου με το rapping είναι περίεργη. Πιο παλιά το σιχαινόμουν. Δεν το καταλαβαίνω πάντα. Ο Gonjasufi για παράδειγμα, παρά τους πειραματισμούς του (στην τελική, είναι στην WARP) μου πέφτει βαρύς και πολύ γκέτο για να τον πιάσω. Ακόμα και οι Public Enemy μου φαίνονται (όσο τρομεροί και αν θεωρούνται και είναι) μέρος μιας κουλτούρας που απλά δε νιώθω. Από την άλλη, γουστάρω πολύ Beastie Boys. Όπως και Massive Attack.
Γενικά νομίζω οτι μου αρέσει το rap όταν δεν χρησιμοποιείται "καθαρό"όπως στην hip hop. Θέλω να έχει και άλλα στοιχεία ή να εμφωλεύεται σε κάτι.

Ο Astronautalis είναι πάρα πολύ ιδιαίτερη περίπτωση μουσικού. Μέχρι τώρα είχα πέσει σε προσπάθειες παντρέματος και ιδιαίτερων πειραματικών hip hop μπαντών (μερικές εκ των οποίων απλά καταπληκτικές) όπως Bike for Three, cLOUDDEAD, dälek. Η διαφορά με τον Astronautalis ωστόσο, είναι οτι δεν εστιάζει στην hip hop σαν κύριο είδος. Το Mighty Ocean and Nine Dark Theaters καταφέρνει και είναι ένα απίστευτα αρμονικό υβρίδιο indie, rock, μελαγχολίας, ηλεκτρονικών στοιχείων και rapping.

Θεματικά εξερευνά μελαγχολία, απογοήτευση, και μοναξιά. Παρ' όλα αυτά ο δίσκος δεν είναι καταθλιπτικός. Είναι ο εξορκισμός αυτών των συναισθημάτων. Το να βλαστημήσεις τις καταστάσεις και απλά να συνεχίσεις να περπατάς και να κάνεις τα δικά σου, νιώθοντας όμορφα, ασφαλής ή χαμένος και κατεστραμμένος. Και δεν είναι μόνο το τι βγάζει η εκάστοτε σύνθεση: Είναι και η φωνή του, άλλοτε ένα χαμηλό "shoegazing" ύφος που μουρμουράει σχεδόν αδιάφορα, άλλοτε μια ξεψυχισμένη μελωδία, άλλοτε χείμαρρος ραπαρίσματος που οδηγεί αναπόφευκτα στην κάθαρση ενός refrain, άλλοτε περίεργα backing vocals που κάνουν όλων των ειδών τις αντιθέσεις ή προσθέτουν λεπτομέρειες, άλλες φορές ένα βραχνιασμένο a la Waits φτύσιμο στίχων.

Και προφανώς όταν μιλάμε για κάποιον που καλώς ή κακώς σαν rapper εφορμεί για να δημιουργήσει, άσχετα αν το αποτέλεσμα είναι πολυσχιδές, τεράστια βάση θα δωθεί στους στίχους. Και έτσι είναι. Πραγματικά το μισό άλμπουμ είναι quotable. Ίσως με αγαπημένο μου (κομμάτι και στίχο) το "We, we lost it all again, 'till everything came back in" από το Seaweed Sheets. Αλλά και πάλι. Δεν υπάρχει περίπτωση νομίζω να ακούσει κάποιος το άλμπουμ και να μην τον εκφράσει ούτε ένα πέρασμα, ούτε μια ατάκα.

Οι ενορχηστρώσεις του δίσκου είναι επίσης απλά καταπληκτικές. Είτε μια ακουστική κιθάρα που οδηγεί τον ρυθμό ή ένα delay που επαλαμβάνει μηχανικά και σαν να έχει κολλήσει 3 νότες, είτε ένα banjo θαμμένο σε reverb, είτε home percussion με αντικείμενα από κάμποσα άτομα, το αποτέλεσμα δεν βγάζει πειραματισμό για τον πειραματισμό· σε σημείο που πραγματικά αν δεν τα προσέξεις όλα αυτά τα αποδέχεσαι τελείως φυσικά. Το σημαντικότερο άλλωστε, είναι η σύνθεση - αν δεν έχεις ένα πραγματικά καλό κομμάτι να βγάλεις καμία ενορχήστρωση δεν θα σε σώσει. Και ο Astronautalis έχει και με το παραπάνω. Και για άλλη μια φορά είναι απλά εντυπωσιακό και σκαλωματικό πόσο φυσικά έρχονται οι αλλαγές απο είδος σε είδος και το πόσο αυτά συνδυάζονται στα κομμάτια, με μέγιστο αποκορύφωμα αυτού το Down and Out In The Bold New City of the South, το οποίο καταφέρνει να συνδυάσει εντελώς χαλαρά rapping με post rock, βάζοντας και ένα άσχετο βραχνιασμένο/ύπουλο/dark πιάνο πέρασμα κάπου στη μέση, έτσι γιατί μπορεί.

Αυτό το άλμπουμ καταβροχθίζεται πανεύκολα. Και δεν παίρνεις χαμπάρι τα 56 λεπτά του δίσκου. Εν τέλει μου αφήνει ένα πανέμορφο συναίσθημα. Γλυκόπικρο ίσως. Ή ακόμα και λίγο πεσιμιστικό. Αλλά καλόκαρδο, φωτεινό. Και αλήθεια, καμία μπαντάρα, όσο τεράστια και αν είναι, όσο υπέροχα και αν βγάζει την σκατοψυχία της ή την σκοτεινιά της δεν μπορεί να ανταγωνιστεί αυτό το συναίσθημα - όχι για τον προφανή λόγο οτι δεν είναι αυτός ο σκοπός της, αλλά επειδή δεν διάλεξε να είναι αυτός ο σκοπός της.

Astronautalis - Seaweed Sheets
Astronautalis - Mighty Ocean and Nine Dark Theaters


Diamonds is gold
The ocean is a lake
That mountain's just a hill
Those buildings are fake

Water tastes like pennies
Christmas tastes like June
City tastes like gasoline
And the lies all taste like truth

[...]
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...