Ένα από τα καλά του internet είναι ότι έχεις πρόσβαση σε έναν όγκο μουσικής. Οι πιθανότητες να πετύχεις κάτι πραγματικά αξιόλογο μπορεί να μικραίνουν επικίνδυνα, όταν συμβεί όμως, ενός καλού μύρια έπονται. Έτσι, ο Azarak έπεσε πάνω στους Uzala και μου τους πρότεινε. Μέσω αυτών, ανακάλυψα με τη σειρά μου τους Fellwoods. Αφού λοιπόν οι μπάντες είναι στην ίδια δισκογραφική και περιοδεύουν μαζί, αποφασίσαμε να τους κάνουμε ένα "split - interview". Αξίζουν την προσοχή σας!
Οι Fellwoods είναι μια 60/70 's μπάντα του σήμερα. Η συνέντευξη με τον Adam Burke έγινε με αφορμή το δίσκο τους "Wulfram", που άνετα το βλέπω να κατοχυρώνει περίοπτη θέση στο top-10 της φετινής χρονιάς. Πριν προλάβουμε να αναρτήσουμε τη συνέντευξη, οι θεούληδες παρουσίασαν νέο Ep με τίτλο "Gyromancer" στη σελίδα τους στο Bandcamp, όπου αναφέρουν ότι ψάξχνουν εταιρία να τον κόψει σε βινύλιο. Ακούει κανείς;
Παρακαλώ συστήστε τη μπάντα, τη σύνθεση και πείτε μας γιατί αλλάξατε το όνομά σας από “The Moss” σε “Fellwoods”.
Eίμαι ο Adam Burke, τραγουδάω και παίζω ρυθμική κιθάρα – ξεκίνησα τη μπάντα με τον αδελφό-μου-από-διαφορετική-μητέρα Ben Spencer, ο οποίος παίζει drums. Η Beth Borland είναι η ταλαντούχα και ευέλικτη μπασίστρια και κυμπορντίστρια, ο Tony Pacific είναι ο απίστευτος lead κιθαρίστας μας. Όταν αρχίσαμε να παίζουμε, θεωρούσαμε τους ευατούς μας μια hard rock/psychedelic μπάντα, δε μας πέρασε από το μυαλό ότι θα συνδεόμασταν με το Metal κοινό. Ξέραμε τους Moss από την Αγγλία, αλλά δεν πιστεύαμε ότι οι πορείες μας θα τέμνονταν. Σύντομα, όλες οι κριτικές που γίνονταν αναφέρονταν στην άλλη μπάντα, οπότε αλλάξαμε το όνομα.
Eίμαι ο Adam Burke, τραγουδάω και παίζω ρυθμική κιθάρα – ξεκίνησα τη μπάντα με τον αδελφό-μου-από-διαφορετική-μητέρα Ben Spencer, ο οποίος παίζει drums. Η Beth Borland είναι η ταλαντούχα και ευέλικτη μπασίστρια και κυμπορντίστρια, ο Tony Pacific είναι ο απίστευτος lead κιθαρίστας μας. Όταν αρχίσαμε να παίζουμε, θεωρούσαμε τους ευατούς μας μια hard rock/psychedelic μπάντα, δε μας πέρασε από το μυαλό ότι θα συνδεόμασταν με το Metal κοινό. Ξέραμε τους Moss από την Αγγλία, αλλά δεν πιστεύαμε ότι οι πορείες μας θα τέμνονταν. Σύντομα, όλες οι κριτικές που γίνονταν αναφέρονταν στην άλλη μπάντα, οπότε αλλάξαμε το όνομα.
Ο κιθαρίστας Adam Burke (σ.σ. δεν ήξερα ότι θα μου απαντήσει αυτός!)ευθύνεται για την φανταστική δουλειά στο εξώφυλλο. Δουλεύει και σαν εικαστικός με άλλες μπάντες?
Ευχαριστώ! Ναι, αφιερώνω πολύ χρόνο στην τέχνη, φιλοτέχνησα το spilt που κάνουμε με τους Ice Dragon, το νέο δίσκο των Tentacle, και δουλεύω πάνω σε μια ζωγραφιά για τους Unkle Acid and the Deadbeats καθώς και πάνω σε άλλα projects. Φτιάχνω επίσης πολλές αφίσες συναυλιών. Είμαι διαθέσιμος για δουλειές, οπότε αν χρειάζεστε κάτι, επικοινωνήστε μαζί μου!
Η μουσική σας προσέγγιση, πηγάζει προφανώς από τα 60’s/70’s. Γιατί πιστεύετε ότι τόσες μπάντες στρέφονται και επιρεάζονται από το παρελθόν?
Νομίζω ότι σχετικά με τη μουσική ως ολότητα, η εποχή της πληροφορίας διευκόλυνε τις μπάντες στο να έχουν πρόσβαση σε επιρροές από το παρελθόν. Οι άνθρωποι μπορούν να το μελετήσουν καλύτερα. Επίσης πιστεύω ότι είναι πολύ δύσκολο να είσαι πρωτοπόριακός στον κόσμο του κιθαριστικού rock αυτή τη στιγμή. Σχετικά με εμάς, ήμασταν εντελώς αδαείς για το ότι υπήρχαν άλλες μπάντες που κινούνταν όπως εμείς. Κανείς από εμάς δεν έδινε σημασία στη σκηνή όταν αρχίσαμε. Όταν άρχισαν να μας προσέχουν κάποια blogs, συνειδητοποιήσαμε τον αυξανόμενο αριθμό συγκροτημάτων με ίδια επιρροές. Για μας, είναι απλά η μουσική που σε διασκεδάζει περισσότερο. Νομίζω ότι το Rock n’ Roll ήταν στη χρυσή του εποχή τις δεκαετίες του 60’ και 70’ – στο απόλυτο ζενίθ του ως τέχνη- και εισέρχεται στα μυαλά μας συνεχώς από τότε. Άρα ήταν εύκολο για εμάς να πούμε «ας αρχίσουμε μια over the top, δραματική, δυνατή πιασάρικη μουσική που όλοι ξέρουμε και αγαπάμε (Sabbath, Deep Purple, Zeppelin). Αυτό φυσικά οδήγησε σε συνεχές, βαθύτερο «σκάψιμο» σε αυτές τις μπάντες και ανακάλυψη πολλών μη εκτιμημένων αριστουργημάτων (Nightsun, Bang, Trapeze -σ.σ. έλα ρε Glenn Hughes!- ) και προσπάθεια να συνδεθούμε με το παρόν πλήθος συγκροτημάτων που φαίνεται ότι έχουμε κοινή προέλευση. Ειλικρινά αμφιβάλλω για το αν μια μπάντα σαν τους Graveyard ή τους Davana είπαν «Τι είδους μουσικής οι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι η πιο cool? Ποια είναι η τελευταία μόδα?» Νομίζω παίζουν τη μουσική που αγαπάνε περισσότερο και αυτό καταλήγει σε περισσότερη συγκέντρωση, περισσότερο ως ένα προβαλόμενο στυλ. Έτσι έχει για ‘μας.
Στη σελίδa σας στο facebook, ισχυρίζεστε ότι είστε επιρεασμένοι από τη «μουσική που φόβιζε τους ανθρώπους όταν το rock ήταν φρέσκο». Θεωρείται ότι σήμερα δεν ηχεί το ίδιο φρέσκο? Και αν είναι έτσι, είστε πρόθυμοι να το αλλάξετε μέσω της μουσικής σας?
Μιλάω μόνο για τον εαυτό μου, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι κάποιος μπορεί να ξαναανακαλύψει τον τροχό πια. Ακόμα κυνηγάω αυτό το συναίσθημα ανατριχίλας που είχα όταν πρωτοξεκίνησα να ακούω δυνατή rock και μια μπάντα προέβαλε αγνή ένταση κατευθείαν στη ψυχή μου. Γίνεται δυσκολότερο να το βρίσκω καθώς μεγαλώνω, αλλά το παθαίνω περιστασιακά από κάποια πολύ καλή μπάντα (Πρόσφατα είδα τους Christian Mistress και δε μπορούσα να διώξω το χαμόγελο από το πρόσωπό μου καθ’ όλη τη διάρκεια που έπαιζαν) αλλά πιο πολύ το παθαίνω όταν προσπαθώ να παίξωitalian μουσική με αυτή την ένταση. Μου είναι ευκολότερο να το κάνω όταν μπαίνω στη θέση ενός τύπου που ανάβει το νέο, γιγάντιο ενισχυτή του για πρώτη φορά και το μυαλό του έχει ανοίξει μετά από ακρόαση Beatles ή Sabbath. Προσπαθώ να φαντάζομαι όταν αυτή η μουσική ήταν αιχμηρή και το γιατί άλλαξε τον κόσμο. Στις μέρες μας, τα έχουμε ακούσει όλα. Πρέπει να εκτιμάς τα πράγματα αντί να είσαι αγνός ακροατής του παρθένου. Πάνω απ’ όλα, αυτό νομίζω ότι μας οδηγεί στο να προσπαθούμε πολύ σκληρά.
Έχετε στα σχέδια μία τουρνέ με τους Uzala. Θα περάσει η περιοδεία και από την Ευρώπη?
Παίζουμε κάποιες ημερομηνίες με τους Uzala εδώ, στα βορειοδυτικά των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι Uzala ήταν αρκετά γενναιόδωροι ώστε να προεκτείνουν την πρόσκλησή τους και δε θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ενθουσιασμένοι με το να βγούμε στο δρόμο μαζί τους. Προβλέπεται να είναι μία τερατώδης σειρά από εμφανίσεις και τους ευχόμαστε καλή τύχη στο tour που αναμένεται να είναι απίστευτο. Δεν έχουμε σχέδια για περιοδεία στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, αλλά φυσικά ελπίζουμε να μας δοθεί η ευκαιρία. Υποψιάζομαι ότι θα γίνει μέσα στις επόμενες μέρες αν συνεχίσουμε να δουλεύουμε σκληρά.
Ευχαριστώ για το ενδιαφέρον σου στους Fellwoods!
Ακολουθεί η συνέντευξη στα αγγλικά..
