Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2011

The Cult Live Fuzz Club Κυριακη 5/6/2011



Το καλοκαιρι του 2006 οι Cult ειχαν κλεισει ως headliners στ Rockwave Festival και το κοινο τους γυρισε επιδεικτηκα την πλατη με τη χαμηλη προπωληση με αποτελεσμα να επακολουθησουν "back by popular demand" αποτυχημενες λυσεις.Την πρωτη καλοκαιρινη Κυριακη του 2011,με αντιπαλο το Woodstock τηε αγανακτησης στο Συνταγμα που λαμβανε χωρα την ιδια στιγμη,το Αθηναικο κοινο αποφασιζει να γεμισει το Fuzz club πληρωνοντας 38 ευρω εκαστος για να δει το ιδιο συγκροτημα.Go figure...Η αληθεια ομως ειναι οτι οποιος εχασε αυτο το live εχει αυτοματα αλλον ενα λογο αγανακτησης για να παραπονεθει στο Συνταγμα την επομενη εβδομαδα.

Οι Cult γαμησαν και εδειραν.Μερικα πραγματα δε μεταγλωτιζονται με σεμνοτυφο,ουτε καν με κοσμιο τροπο.Ο Ashtbury με το Morrison Look της Post-γοης/American Prayer εποχης,ηταν αφανταστα ορεξατος,καμια σχεση με λιγα χρονια πισω που τους ειχα ξαναδει.Το ινδιανικο αιμα που κυλαει στις φλεβες του,εκεινο το Κυριακατικο βραδυ κοχλαζε απο την ανταποκριση του κοσμου και(φυσικα) το αντιστροφο.Ετσι ειναι αυτα,για να πιασει ο χορος της βροχης το εναυσμα δινει ο μαγος αλλα πρεπει να ακολουθησει ολοκληρη η φυλη.Με λιγα λογια μας πειρε και μας σηκωσε,τοσο με τις φωνητικες αποδωσεις του οσο και με την παθιασμενη και πηγαια σκηνικη του παρουσια.Και τι ακριβως παει να πει Desert Rock τη στιγμη που την κιθαρα χειριζεται ενας Bill Duffy?Η ετερη υπερδυναμη της μπαντας μετεφερε την ατμοσφαιρα του Dead Man film επι σκηνης και κατα μηκος της πλατειας του venue,ελαμψε δια της απουσιας του τα λιγα δευτερολεπτα που ειχε προβλημα η κιθαρα του και επαιζε με το ρυθμο του κορμιου μας σε καθε πουτανιαρικο ακορντο και ταξιδιαρικο solo του.

Οταν λοιπον συμβαινουν ολα τα παραπανω και εχεις στις αποσκευες σου ενα Love,ενα Ceremony,ενα Sonic Temple και ενα Electric(που οσο παιζει στο στερεοφωνικο ειναι ο καλυτερος δισκος ολων των εποχων) μπορεις καλυστα να πεις το Fire Woman μετρια και να σε ξελασπωσει το κοινο σου,μπορεις και να κλεισεις με το Break on Through και να μην προκυψουν ενοχλητικοι συνηρμοι με την καταπληκτικη ομοιοτητα με τον Jim και το παρατολμο ή/και(διαλεξτε κατα συνειδηση) βεβηλο παρελθον σου,αλλα να χειροκροτηθεις σαν Angelripper που κλεινει με το Iron Fist.

Oι Cult την Κυριακη ανηκαν στο πανθεον των live acts(ή εγω λογω στρατου ξαναγινα 15αχρονος).Οι αναθυμιασεις της σμηλεμενης απο ξεθαμμενο τσεκουρι του πολεμου πιπας της ειρηνης,θα μας φερνουν γλυκια ευφορια για καιρο ακομα.Απλα,την αλλη φορα ας αγορασουμε φτηνοτερα τον καπνο που καιει!

2 Say something...:

hope είπε...

Μας συγκίνησες πάλι άτιμε ροκά!

morgana le fey είπε...

Λίγα για το συνταγμα...Ξερεις ποσους μεταλαδες εχει εκει κατω?
Αντε!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...